Fuykusuz Fuyku

Bu gün Film Ekimi geliyooooor diye müjdelemek istiyorum sadece sitemden. Çok kemik bir kitlesi var gerçi film ekiminin, onlar zaten aylar öncesinden farkında oluyorlardır etkinliğin ama benim sözüm benim gibi her sene heveslenip de işten güçten plansızlıtan son dakikaya kalan ya hiç gidemeyen ya da hepi topu bir veya iki filme gidebilip diğerlerine gidemediğine pişman […]

Bugün bu hızla düşünmeye devam edersem infilak edeceğim gibi hissediyorum. Dolayısı ile durmaya, rahatlamaya ve derin soluk almaya ihtiyacım var. Dolayısı ile buna yakışan bir kaç Kings of Convenience şarkısı dinlesem arka arkaya vallahi pamuk gibi olurum biliyorum.
Ama şu an bu ruh halime ben Cocorosie’nin son albümünü yakıştırdım açıkçası. İsmi bile harika. Şarkılarını dinlemeye gerek […]

İnanılmaz derecede bunaldim, sıkıldım, zorlanıyor vücudum, adaptasyonumda güçlükler yaşıyorum. Terliksi hayvan, amip falan gibi tek hücreli bir organizmayım sanki ve bulunduğum habitatı değiştirmişler de ben yenisine adapte olamayıp yok olacakmışım gibi geliyor. Zaten bu sıkılmışlıkla birleşen işe yaramıyorum hissiyatı ile koskoca binanın üstüne sürülüveren bir çatlak gri sıvadan başka birşey gibi hissedemiyorum kendimi. Burası için […]

Tam da yazımı yazmıştım, içimdeki bunalmışlığın etkisiyle biraz ona buna sataşan ve sinirli bir yazı olmuştu galiba. Aşağıda okuyacaksınız, yer yer duygusal, ufak bir “mutlu edenler” bölümü içersede çoğunlukla sinirimi bozan şeylerden bahsettiğim bir yazı olmuştu.
Taaa kiii:) Gerçekten yanaklarım kızarıyor düşündükçe. Bir blogcu dostumun olacağını anlayana kadar sürdü bu bezmişlik duygusu. Kendisi ile buluşmamızda her […]

Sabah buraya yazı yazmaya niyetliydim, ve cümlelerimi görmeliydiniz. Sonbaharın bu Eylül’de bana uğramadığından aksine sanki ilkbaharı yaşıyor olduğumdan, içimde süregelen bahar mevsiminden bahsedicektim. Ancak öğleden sonra ve şu an tam bir Eylülsellik çöktü sanki üzerime. Rengim sabah güneş renkleriyse şu an tam bir akşam griliğindeyim, gece siyahı değil ama akşam çökmüş yani üzerime.
Nedenini de anlatmayacağım […]

Yeni işime başlayalı 1 hafta olmuş. Yol boyunca her kaldırım taşını, her levhayı yabancılayan ve etrafında olup bitene şaşkınlıkla bakan küçücük minicik bebek gibiyim. Hatta hatta inşaatı bitmiş bir yapıya sonradan monte edilmiş bir tabela falan gibi hissediyorum desem daha doğru olur. O bina ile mükemmel bir uyumda birleşmeye daha epey zaman var sanıyorum. […]